BEN YAŞAMIM ANILARIM-1
4.2.2008 · Kategori: YASAMIM-ANILARIM
YAŞAMIMA AİT
Mutluluk bazen yok olup gitsede geri geliyor.Yeterki umut ve sevgi yanında olsun.
ALLAHIM Sana Çok teşekürler.Seni Çok Seviyorum.
Bana verdiklerin meğer ne kadar da büyük şeylermiş.Kaybetmekten korkmadan yaşamak meğer ne kadar da anlamsızmış. Bunları öğrendiğim de hayata daha farklı bakmaya başladım.
Her şeyden zevk almak gerekirken görmeden, bakmadan ne de çok zaman geçirmişim.
Ama bu yalan dünyada yaşarken öylesine değil her anın tadını çıkararak yaşamak,her anıma şükretmek meğer ne kadar da güzelmiş......................
2007 şubat ayında mememdeki tümörü ve sağ mememi aldırdıktan sonra hayatım daha farklı bir yön aldı. Yaşarken ölmek ölümü ensende hissetmek pek zor gelmişti. Ama benim çok büyük bir sihirim vardı.... Oda sevgim....sevdiklerim......
Beni hayata bağlayan 7 yaşındaki ikizlerim vardı.
Onlar için yaşamalıydım. Ameliyat olduktan sonra ölmeyeceğime karar verdim. Yaşamak istiyordum. Çok dua ettim.Kemoterapi almam gerekiyordu. Eşimle Dr.Nilüfer Güler hocanın muayenehanesine gittiğimde 6 kür kemoterapi alacağımı öğrendim.Pek zor gelmişti ama yapacaktım. Başkada çarem yoktu. Dünya tatlısı Fatoş hemşireyi (Fatoş abla) o gün tanıdım. Sevecen,pozitif bir insan.Bana anlattıkları beni sanki ayrı bir boyuta geçirmişti. Beni çok rahatlatmıştı. Zor olmaması için elimden geleni yapacak herkeze destek olacaktım. Bu kararla çıktım oradan. Kemoterapilerim bitti. Zordu ama aşılmayacak şeler değildi. Herşeyin kolay ve güzel yanına bakarak ,bundan daha kötüsüde olabilirdi diyerek ve dua ederek bitti ...
Şu anda tedavim devam ediyor. Her şey güzel olsun iyileşeyim diye dua ediyorum.Yaşamıma kaldığım yerden devam ediyorum. Umarım uzun yıllar geçiririm bu dünyada .Çocuklarım büyüsün ve bende buna tanık olayım istiyorum.
Birtanecik eşime; bana verdiği sonsuz destek ve sevgi için......
Canım fedakar babacığıma ve anneciğime sevgileri , destekleri, varlıklarıyla bana verdikleri güç için...
Küçük olsalarda kocaman yürekleriyle, neler olup bittiğini pek anlamasalarda dua edip, yanıma sokulup benimle yatmak için sıraya giren canlarım çocuklarıma,biriciklerime
(Canım oğlum ve kızım siz benim herşeyimsiniz.)
ÇOK Teşekkürler........
Sizi her gördüğüm güne,sağlığınıza ve varlığınıza şükrediyorum.
Sizi çok seviyorum.
Kardeşimede teşekkür borçluğum. Ameliyatımın olduğu sırada dünyaya gelen yiğenime (benim karanlıktaki küçük ışığıma), iyi bir anne olurken benim için ne kadar üzüldüğünü ama ayakta durup hem bana hemde aileye destek oldunu biliyorum.Yiğenim bana taze kan oldu.Onun heyecanı ve sevgisi benim acı ve korkularıma karıştı. Küçüğümü kucağıma her alışımda hayat yeni başlıyor diyordum.
Halacığım hep yanımdaydınınız. Dualarınız, pozitif enerjiniz sanki bir sihir oldu.Bilgin ailesi çok teşekürler....
Teyzeciğim bizi ne çok sevdiğini biliyorum. Bizde seni çok seviyoruz.
Canım arkadaşım Belma'cığıma başta olmak üzere beni düşünen arayan arkadaşlarıma ve yakınlarıma sonsuz teşekkürler.
Fatoş ablacığım benim hayatımda ayrı bir yerin oldu.Artık benim dostumsun ablamsın.
İyiki sizler varsınız......
Yaşandı ve bitti.....diye bakıyorum her şeye. Hayat böyle işte... Yaşananlar geride kalıyor. İyiki de öyle....
UMUDUN OLDUĞU YERDE ŞANS SENDEN YANADIR diyorum artık...............
her şey güzel olsun.